iliasbountouris

Τα γραπτά του

    /         /         /    

Ο Ι ο ύ λ ι ο ς

Ο  Ι ο ύ λ ι ο ς




Κάθονταν σιωπηλά στο βραχάκι τους..

Πίσω τους, έπεφτε η νύχτα.
Πίσω τους, το βουητό της πόλης.
Πίσω τους οι έννοιες, οι φροντίδες, μα και οι ελπίδες όλες.
Πίσω τους ένας αναστεναγμός μα και η μάντρα με το γιασεμί.
«Είτε βραδιάζει είτε φέγγει, μένει λευκό το γιασεμί».
Αυτόν τον στίχο του Σεφέρη θυμήθηκε άξαφνα.
«Και πιο πολύ, το γιασεμί του Ιουλίου», του ψιθύρισε..
«Να το πιστέψεις».
»Για όσο εγώ θα λείπω».

Και μετά, τίναξε την ουρά της και χάθηκε με θόρυβο στο νερό.
Λίγα μέτρα πιο πέρα, έβγαλε το κεφάλι, γύρισε, τον κοίταξε.
Προσπάθησε πολύ. Και τα κατάφερε, της χαμογέλασε.

Κι έπειτα αυτή, γλίστρησε ήσυχη στα σκούρα νερά του βυθού της.

Αφιλόξενο πια το βραχάκι.

Όμως, ο καιρός θα περάσει.
Και ίσως γυρίσει.
Ίσως όταν έρθει πάλι εκείνος.

Ο Ιούλιος..


                                                         Ηλίας Μπουντούρης

<< Πίσω στην προηγούμενη σελίδα