iliasbountouris

Τα γραπτά του

    /         /         /    

Ο Ι ο ύ ν ι ο ς

Ο   Ι ο ύ ν ι ο ς




Πήρε το όνομά του από τη λατινική ονομασία της θεάς Ήρας (Juno).
Θαρρώ θα θυμάστε, την τότε προστάτιδα του σπιτιού και της οικογενειακής εστίας.
Στον λαό μας ωστόσο, σα να μην ..άρεσε και πολύ αυτό.
Κι έτσι, επιδόθηκε σε μία αιώνια προσπάθεια να του αλλάξει όνομα.
Και πώς δεν τον βάπτισαν..
Στη Λέσβο τον είπαν Αλιτροπιό όμως στην Κύθνο Λιοτροπιό.
Κερασάρη στα Γρεβενά μα Κερασινό στον Πόντο.
Αλλά στην Πάρο Ρινιαστή και στην Άνδρο Ορνιαστή,
Αϊγιαννίτη στην Κρήτη και Λαμπροφόρο στην Κύπρο.
Φανιστή τον λένε στη Χίο ή Λαμπατάρη στην Κέρκυρα, ενώ στην Κάλυμνο Αλυθτσάτη.
Αλλού πάλι, Λιοτρόπη και Απαρνιαστή και αλλού Ριζικάρη και Ριγανά.
Και στην Ελλάδα όλη, Θεριστή!

Κι έτσι, κατάφερε να παιχνιδίζει στην μνήμη μας σαν ο μήνας…
..του θερινού ηλιοστάσιου.
..των  ώριμων κερασιών, της ρίγανης και των πρώιμων σύκων.
..του αϊ Γιαννιού και του Κλήδονα.
..της Πεντηκοστής και του Άγιου Πνεύματος.       
..και του θερισμού.

Δηλαδή σαν ο μήνας….
..που ο Ήλιος παίρνει τη θερινή τροπή
  και που, για πολλούς, σηματοδοτεί μία νέα καμπή στον χρόνο.
..που τα κεράσια γλυκαίνουν, η ρίγανη ανθίζει και τα πρώτα σύκα μας κλείνουν το μάτι.
..που μικροί μεγάλοι πηδούσαν κάποτε φωτιές,
  καίγοντας μάλιστα και το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.
..που, κατά τη διάρκεια της αναβίωσης ενός τελετουργικού έθιμου,
  αποκαλυπτόταν στις άγαμες κοπέλες ο μελλοντικός σύζυγος.
..που, ένας ολόκληρος λαός ενώνεται, έστω και προσχηματικά,
​  κάτω από το εκκλησιαστικό σύμβολο.
..και που συντελείται ο θερισμός.
Αυτή η, εδώ και χιλιετίες απαράλλαχτη, αγροτική εργασία της συγκομιδής σιτηρών,
εκείνου του πολυπόθητου καρπού, που θα αποτελέσει τη βασική πρώτη ύλη
για την παραγωγή του ψωμιού, την σημαντικότερη ίσως τροφή του ανθρώπου.


Και τελικά, είναι αυτός που έχει…
..τις μικρές, ξάστερες νύχτες και τα μεγάλα ζεστά μεσημέρια.
..τη γλύκα των καλοκαιρινών φρούτων.
..το αμίλητο νερό, και ύστερα, την ελπίδα, τη χαρά, την προσμονή.

Ο μήνας…
..με το κλείσιμο των σχολείων μα και το βουητό των παιδιών.
..με τα άνοστα καρπούζια μα και την αναμονή των διακοπών.
..με την ανεμελιά μα και το «ωχ αδελφέ».
..με τα θερινά cinema, τα ανοιχτά θέατρα και τις ξέγνοιαστες συναυλίες.

...o μήνας που, με τη δροσερή, θαλασσινή αύρα του,
καταφέρνει αιώνια να επαναπροσδιορίζει τα «θέλω» μας.

Είναι βέβαια, ο έκτος του χρόνου.
Μα και η απαρχή του …καλοκαιριού μας.

Είναι ο Ιούνιος..


                                                 Η λ ί α ς   Μ π ο υ ν τ ο ύ ρ η ς
 

<< Πίσω στην προηγούμενη σελίδα