iliasbountouris

Τα γραπτά του

    /         /         /    

Πρωταπριλιά

Πρωταπριλιά

 



Πρωταπριλιά…
Χμμμ…
Και σίγουρα όλοι γνωρίζετε, ότι κυριαρχεί το έθιμο του να πούμε πρώτοι εμείς ψέμα… πιστευτό!
Πόσες οι εκδοχές αλήθεια για την πηγή αυτού του έθιμου…
Κάποιοι λένε, ότι σχετίζεται με την ελληνική αρχαιότητα
και το γεγονός πως τον μήνα αυτό εορταζόταν στο ‘εν κήποις’,
το ιερό της θεάς Αφροδίτης στην Ακρόπολη,
ποιος άλλος αλήθεια; ο θεός ‘Έρωτας’.
Έτσι λοιπόν οι Αθηναίοι (ερωτόληπτοι από τότε, έτσι;)
με αφορμή τη γιορτή τούτη είχαν μμμ…ονειροπόλα διάθεση
και έκαναν απατηλά σχέδια για μέρες πολλές,
ώσπου βέβαια να γευτούν κι αυτοί στο τέλος την πίκρα της ερωτικής πλάνης....

Κάποιοι άλλοι πάλι,
ισχυρίζονται πως η αρχή έγινε με τα πάθη του Χριστού
και την κοροϊδία που υπέστη όταν τον έστελνε ο Άννας στον Καϊάφα,
ο Καϊάφας στον Πιλάτο, εκείνος στον Ηρώδη κ.ο.κ.

Όπως και να έχει πάντως,
το πρωταπριλιάτικο ψέμα είναι μέρος των παραδόσεων πολλών λαών,
και, πώς τα καταφέρνει αλήθεια,
βρίσκει τρόπο να ανανεώνεται χωρίς κανένα σημάδι παρακμής.

Τόσα χρόνια, έχω ξετρυπώσει και καταγράψει
πολλές μαρτυρίες, ιστορίες έξυπνες και πλήθος πικάντικων αναφορών για την πρωταπριλιά:

- Το 1883 ας πούμε, στην 31η Μαρτίου,
ο σατυρικός ποιητής Κ. Τριανταφύλλου
έγραφε για την …από τότε φαυλοκρατούμενη Ελλάδα και την πρωταπριλιά:
‘Πρωταπριλιάτικη ψευτιά στο έθνος βασιλεύει.
Κλώσσες ζεσταίνουν κλούβια αυγά να βγάνουνε πουλιά.
Λαχταριστός ελληνισμός μες στην σκλαβιά δουλεύει
και τα γέλια της λευτεριάς, πικρή πρωταπριλιά.
Πρωταπριλιά τα πλούτη μας, οι στόλοι κι οι στρατοί μας
τα τόσα μας παράσημα, ανώφελα λιλιά.
Ψευτιά μες στην κυβέρνηση, ψευτιά μες στην αυλή μας
παντού ψηλά και χαμηλά, σωστή Πρωταπριλιά.’

- Η ενθρόνιση πάλι, του Γεωργίου Α΄ στο Βασίλειο της Ελλάδας,
ανακοινώθηκε στην ελληνική παροικία της Αγγλίας, πότε λέτε;
Την πρώτη Απριλίου του 1863..!
Όλοι τότε, θεώρησαν φυσικά πως πρόκειται για ψέμα,
ώσπου σε λίγες ημέρες εμφανίστηκε στην ‘Πανδώρα’ το εξής περιπαιχτικό δημοσίευμα:

‘Δεν ήτο άκουσμα πλαστόν της πρώτης Απριλίου,
δεν ήτο τηλεγράφημα και τούτο ομοιάζον
τα όσα των διπλωματών ο κάλαμος χλευάζων
αλλ’ άχθους ύφεσις και άλγους εγκάρδιου.
Ανεύρε νέον στήριγμα του ευγενούς κτιρίου
πατρίς φίλτατη σήμερον υπάρχεις φαιδροτέρα
ελπίζουσα ότι τιμήν θα σε περιποιήση.
Ο άναξ ον εξέλεξες και θέλεις ενθρονίσει.’


Στην Γαλλία, άλλο ετούτο,
ο βασιλιάς Λουδοβίκος ο ΙΓ’ συνέλαβε και φυλάκισε τον Δούκα της Λωραίνης μαζί με τη σύζυγό του,
προκειμένου, ξέρετε δα, να προσαρτήσει τη Λωραίνη.
Αυτοί τώρα, κατάστρωσαν σχέδιο, να δραπετεύσουν ντυμένοι σαν χωρικοί την 1η Απριλίου.
Όταν φώναζε η υπηρέτρια πως τους είδε να φεύγουν,
όλοι νόμιζαν πως… έλεγε ψέματα λόγω της ημέρας και κανείς τους δεν πίστεψε.
Έτσι, ο Δούκας διέφυγε και η Λωραίνη, ουφ, δεν προσαρτήθηκε τελικά στην Γαλλία.

Θα σας αφήσω,
με ένα, κατά τα άλλα, ωραιότατο, ανώνυμο στιχούργημα που μας αναφέρει ο Στρατής Μολινός:

‘Τους φίλους σας για την ψευτιά τους,
σήμερα  να φοβάσθε μόνο.
Τες φίλες σας όμως, όλο τον χρόνο.
Γιατ’ έχουνε μες στη ματιά,
στα λόγια τους και τα φιλιά,
παντοτινή πρωταπριλιά….’ 
 

<< Πίσω στην προηγούμενη σελίδα