iliasbountouris

Τα γραπτά του

    /         /         /    

Άρθρο για Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

Άρθρο για Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου




Σήμερα, λέω να μιλήσουμε για το Θέατρο.
Και μάλιστα, ας το κάνουμε με …μύθους.

Σύμφωνα με τον πρώτο, τον αρχαίο, το Θέατρο είναι η συνέχεια του διθύραμβου,
αυτού του εκστατικού, αυτοσχεδιαστικού, παθιασμένου ψαλμού 50 αντρών
(πέντε από κάθε μία από τις δέκα φυλές της Αττικής), προς τιμή του Θεού Διόνυσου.

Σύμφωνα με έναν δεύτερο, ιερό μύθο, αυτόν του Κάρολου Κουν,
στα όσα συζητήσαμε στο ένα και μοναδικό μας αντάμωμα,
το Θέατρο είναι ένας εντελώς βασανιστικός, όμως, ευχόταν,
και ένας αποτελεσματικός δρόμος για να οδηγηθεί κάποιος στην αυτογνωσία.

Σύμφωνα τώρα με τον τρίτο, τον αγαπημένο, της Μελίνας Μερκούρη,
όπως μου ψιθύρισε (ή μήπως βροντοφώναξε;) μια φορά στο αυτί,
το Θέατρο είναι… το χωρίς ενοχές δικαίωμα που έχει και η ψυχή στην άγρια χαρά.

Σύμφωνα τέλος με έναν άλλον μύθο, πιο σύγχρονο,
του τ. Υπουργού Πολιτισμού και Πρόεδρο του ‘Διαζώματος’, Σταύρου Μπένου,
το Θέατρο ως αρχαίο οικοδόμημα, είναι η ευκαιρία που έχει ο πολίτης,
να νιώσει ικανοποίηση, με την συμμετοχή του, σε μία κοινή δράση για την προστασία του.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΗΜΕΡΑ!

Σύμφωνα πάντως και με τον μύθο που… μάλλον κάποια στιγμή βιώσαμε όλοι,
το Θέατρο είναι και ο συνηθέστερος τρόπος επικοινωνίας κάποιων ανθρώπων ή,
ακόμη πιο απογοητευτικό, κάποιων, κατά τα άλλα, δικών μας ανθρώπων…



                                                                Ηλίας Μπουντούρης

<< Πίσω στην προηγούμενη σελίδα