iliasbountouris

Τα γραπτά του

    /         /         /    

Του άγιου Σπυρίδωνα

Του άγιου Σπυρίδωνα





Βρέθηκα μία χρονιά, την 11η Αυγούστου,
σε μία από τις τέσσερις λιτανεύσεις που κάνουν ετησίως οι Κερκυραίοι,
με τις παραδοσιακές φορεσιές τους, τις καμπανοκρουσίες και τις εξαιρετικές τους φιλαρμονικές,
στον πολιούχο τους Άγιο Σπυρίδωνα.
Και εντυπωσιάστηκα.
Σε αυτόν τον Άγιο που, σαν επίσκοπος, το 325,
(πότε.. τότε που μόλις πήγαινε να επικρατήσει ο χριστιανισμός, για σκεφτείτε το..)
συμμετείχε στην α΄ Οικουμενική Σύνοδο,
προσπαθώντας να πείσει για το ενιαίο και αδιαίρετο της Αγίας Τριάδας
με εκείνο το επιτυχημένο παράδειγμα του θαυματουργού κεραμιδιού,
που ενώ έχει δημιουργηθεί από χώμα, νερό και φωτιά, εν τούτοις είναι ..συμπαγές.
Και για αυτό άλλωστε τον τιμούσαν έκτοτε κεραμουργοί και αγγειοπλάστες.
Βέβαια, τον τιμούσαν και οι αργυροχρυσοχόοι (κουγιουμτζήδες) και οι ωρολογοποιοί,
ετούτοι για άλλο θαύμα του,
παλιότερα δε στα Επτάνησα και οι υποδηματοποιοί.
(Θεωρώ πως, ανεξάρτητα του αν πιστεύει κανείς στους ίδιους και τα θαύματά τους,
από λαογραφικής σκοπιάς,
η αναγόρευση των αγίων σε προστάτες συντεχνιών, λειτούργησε σαφώς θετικά,
αφού ο εορτασμός τους, μαλάκωνε τις όποιες έριδες μεταξύ των επαγγελματιών και τελικά τους ένωνε,
όπως επίσης,
έδινε και στους απλούς τεχνίτες και στις οικογένειές τους την κοινωνική αφορμή που χρειάζονταν
για να περπατήσουν κι αυτοί στους δρόμους την ημέρα της γιορτής, σαν ‘’κύριοι’’.)
Τον τιμούν όμως και οι ναυτικοί.
Τυχαία θαρρείτε πως είναι πολιούχος του Πειραιά;
Και γιορτάζεται τελικά, την 12η Δεκεμβρίου.
Του Αγίου Σπυρίδωνα δε, στην Κύπρο – Κύπριος ο άγιος στην καταγωγή – δεν εργάζεται κανείς.
Τα χρόνια μάλιστα που οι νοικοκυρές έφτιαχναν μόνες τους ζυμωτό ψωμί,
την ημέρα αυτή ούτε καν ζύμωναν.
Κάποτε, λένε, δοκίμασαν να ζυμώσουν όμως ο άγιος, τους  …πέτρωσε τα ψωμιά.
Ακόμη, είναι η τελευταία ημέρα της νηστείας των Χριστουγέννων που τρώνε ψάρι.

Από την 12η πάντως Δεκεμβρίου, καθώς μας βεβαιώνουν οι παλιότεροι,
αρχινά η ημέρα να μεγαλώνει, σπυρί – σπυρί.
Η αλήθεια είναι, πως μεγαλώνουν λίγο τα απογεύματα,
μιας και ο ήλιος αποφασίζει να δύει όλο και αργότερα.
Συνεχίζει όμως να μικραίνει.
Διότι και κάθε πρωί ο ήλιος, όλο και αργότερα ανατέλλει
και με ακόμη γρηγορότερο ρυθμό από αυτόν που δύει.

Μα μήπως άραγε, αυτή να είναι και η μόνη πλάνη μας…


 

Ηλίας Μπουντούρης


 


Πηγές


- Φώτης Κόντογλου – Λογοτέχνης, Ζωγράφος, Αγιογράφος (1895-1965)
   Ἀσάλευτο Θεμέλιο – Εκδ. Ἀκρίτας (1996)
- Γεώργιος Μεταλληνός – Ιστορικός, Θεολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου (1940-) 
  Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια- Εκδ. Μαρτίνος (1967)
- Δημήτριος Λουκάτος – Ανθρωπολόγος, Λαογράφος (1908-2003)
  Συμπληρωματικά του Χειμώνα και της Άνοιξης – Εκδ. Φιλιππότη (1985)
- Νίκος Κοσκινάς - Τοπική Ιστορία της Κέρκυρας από τους μυθικούς χρόνους έως και το 1864
- Κυπριακαί Σπουδαί – Εκδ. Εξαδάκτυλος (1981)




ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ







                      Θεματικός Ξενώνας-Νησί Λίμνης Ιωαννίνων






<< Πίσω στην προηγούμενη σελίδα